Competenties

Competenties

De ontwikkelingen binnen schadeherstelland, waarover in andere blogs al voldoende is geschreven, stellen steeds hogere eisen aan de competenties van alle betrokken bedrijven op het gebied van ondernemerschap, technische vaardigheden, het inkoopbeleid en dergelijke. De vraag of het huidige kennispeil en de lage trainingsgraad voldoende zijn om toekomstvast te zijn (zowel aan de kant van opdrachtgevers als schadeherstellers) is wat mij betreft eenvoudig te beantwoorden met “Nee”. Het leidt tot onbewust onbekwaam gedrag  (je weet niet wat je niet weet) en daarmee potentieel tot grote risico’s. Het niet investeren in jezelf en je medewerkers leidt tot verval van de competentie van het bedrijf, om nog maar te zwijgen over je aantrekkelijkheid als werkgever. We hebben juist energieke, goed opgeleide mensen nodig om zowel de onderneming als alle werkzaamheden top te laten presteren.

Vaak wordt gezegd: “ik kan niet meer investeren in mijn mensen omdat er geen geld meer wordt verdiend”. Wat mij betreft is dit het accepteren dat je bedrijf steeds verder achterop raakt en je een marginaal bestaan tegemoet gaat. Andere dooddoeners: “ik leid mijn mensen niet op voor mijn buurman” en “mijn mensen willen niet naar cursus of bijscholing”.

Als je mensen niet wilt opleiden voor de buurman is het kennelijk zo dat je je medewerker niet aan je bedrijf weet te binden. Natuurlijk gaat dat ook over geld, maar veel meer nog of de medewerker zich thuis voelt, gewaardeerd wordt en hoe hij de toekomst van het bedrijf ziet. Als hij onderdeel van het succes is zal hij minder snel vertrekken dan wanneer er een negatief sentiment heerst. Bovendien bestaat er nog zoiets als een studieovereenkomst, waarmee je bijvoorbeeld de opleidingskosten door de medewerker laat terugbetalen binnen een periode van bijvoorbeeld 3 jaar, indien hij eerder wenst te vertrekken.

Medewerkers die niet naar school of naar een cursus willen bestaan. De vraag is wel: welke beroepsgroep kan het zich veroorloven om, na het halen van zijn diploma, de rest van zijn werkzame leven zonder aanvullende training door te brengen? Het begint bij de mentaliteit van de ondernemer om zijn mensen met regelmaat te updaten met nieuwe technieken, werkwijzen en materialen. Als de ondernemer deze mentaliteit niet heeft zal het personeel er niet zo gauw om vragen óf opstappen als zij zich niet kunnen verbeteren. In een arbeidsmarkt met weinig instroom én een dreigende pensioenleeftijd van 67+ zal ook de 40 jarige medewerker nog 27+ jaar moeten werken voor hij met pensioen kan. Als hij binnen die periode niet meer mee kan komen en daardoor steeds minder productief wordt of, erger nog, arbeidsongeschikt raakt zijn de kosten een veelvoud van de kosten van permanente (of in ieder geval: regelmatige) educatie.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *