Van concurrent naar vriend

Van concurrent naar vriend

Hoewel de aantallen schades momenteel lijken te stijgen is de langjarige trend een dalende. Deze trend heeft alles te maken met een stagnerende groei van het wagenpark, verkeerstechnische maatregelen (de beroemde rotondes maar ook trajectcontroles) en technische ontwikkelingen van de auto waardoor schades worden voorkomen. Veel schadebedrijven zitten te ruim in hun jasje, er wordt gesproken over 30 tot 50% overcapaciteit, wat in ieder geval tot te hoge vaste kosten leidt. Door deze (trendmatige) dalende vraag naar schadeherstel en de, daarmee samenhangende, teruggelopen (mens)capaciteit zijn relatief veel schadebedrijven inmiddels onder de kritische economische bedrijfsgrootte gezakt. Investeringen in apparatuur en kennis gaan verhoudingsgewijs een te zware invloed krijgen op de kostprijs waarmee de mogelijkheden om een fatsoenlijk rendement te realiseren nagenoeg “0” worden. De schadeherstellende buurman heeft waarschijnlijk hetzelfde probleem. Beursgenoteerde bedrijven zouden het nooit zo ver laten komen, daar zou de sanering allang zijn ingezet, bedrijfsonderdelen samengevoegd of afgestoten aan een concurrent die juist in dat segment wil groeien. Waarom dan niet bij het schadebedrijf? Daar zijn best een paar antwoorden voor te geven: De trots van de ondernemer om zijn levenswerk op te geven bijvoorbeeld. Of de verwachting dat betere tijden zullen terugkeren. En misschien wel de gedachte dat je oudedagsvoorziening in rook opgaat?

Vanuit de emotie is heel goed te begrijpen dat je blijft vasthouden aan wat je hebt, ook vanwege de verantwoordelijkheid die je voelt voor je personeel en hun gezinnen. Maar rationeel gesproken is ondernemerschap juist dat je constant je kansen afweegt en vanuit kracht acteert. Dat betekent ook over je eigen schaduw heen kunnen stappen en actief op zoek gaan naar een alternatieve oplossing. Dat kan een gesprek zijn met je huidige concurrent om te praten over een fusie, overname of iets dergelijks. Het kan ook zijn dat bepaalde dealer- of schadeholdings geïnteresseerd zijn in je klantenbestand en personeel, zonder een overname van de activa.

Hoe dan ook, de ondernemer die actief op zoek gaat naar een dergelijke oplossing heeft de grootste kans om er, financieel gesproken, het beste uit te halen. Passief afwachten is voor alle betrokkenen, de ondernemer maar ook zijn personeel, de slechtste keuze.

Omdat dergelijke keuzes niet makkelijk zijn, juist ook door de emotionele betrokkenheid, is het raadzaam je te laten bijstaan door een derde. Dat kan je accountant zijn, maar is deze wel voldoende objectief en had hij al niet veel eerder moeten aansturen op een oplossing? Dat geldt eigenlijk voor alle andere belanghebbenden en leveranciers. Beter is om een buitenstaander aan te stellen die de situatie objectief en assertief beoordeelt en begeleidt, maar ook de mores van de schadeherstelwereld goed begrijpt en daarmee de keuzemogelijkheden van de oplossing kan vergroten. Welke keuze je ook maakt, zorg ervoor dat je deze tijdig maakt zodat je vanuit kracht kunt acteren en niet passief verder achterop raakt. Wij helpen je graag met het komen tot de juiste oplossing.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *